Tryggja heilbrigðsgeira langtíma grunntekjustofn.

Danska Heilbrigðisframlagið

Framlag allra danskra launþega til heilbrigðiþjónustunnar er 8,0% af tekjuskattsstofni þeirra.   Gengur það  til greiða lungan af kostnaði við rekstur heilbrigðisþjónustu í Danaveldi.  Leyst það amtskattinn af hólmi sem var um 10% til 12% . Langtíma lámarks rauntekjur, liggja þar fyrir.

Annar mikilvægur hluti launskattsins er Bruttóskattur, líka kallaður atvinnumarkaðar framlag [t.d. formótun og endurstarfsmótun), var greiddur af atvinnurekendum er nú af launþegum. Brúttóskatturinn er 8% af launatekju stofni. Þiggjendur tilfærslna frá hinu opinbera borga ekki atvinnumarkaðar framlag.

     

Botnskattur:  er 3,67% að tekjum yfir einstaklings skattafrádrætti 42,900 Danskar kr.á  ári 2011 [Íslenskar í dag:  937.000 kr].

Topskattur: 15% reiknast af tekjum yfir 389.900 kr. danska 2011 [ 8.515.000 kr. Íslenskar].  Danir hafa ekki frá 2009 efni á þriggja þrepa launskatti [skiptingu].

 Samfélagsskattur [sjá útsvar á íslandi] dekkar samfélagsþjónustuna [féló t.d.] er að meðaltali 24,9% 2011.   

Allir verða að borga minnst 3,67% af tekjum [eða minnstu tekjur tryggja það], flestir undir 8,5 milljónum á ári borga um:  8,0% + 8,0% + 3,67% + 24,9% = 44,57%.  Skatta hámark, þeir sem er yfir 8,5 milljónir borga þó aldrei meira en 51,5%. Toppskatta prósentan hættir að virka. Þar sem 8% atvinnumarkaðarframlagið og kirkjuskattur reiknast ekki er skattahámarkið í reyndina 55,38%.

 

Samfélagsskatturinn og heilbrigðis framlagið (einnig frjálst kirkju framlag) er reiknað á grunni svokallaðra skatthæfra tekna, sem er jafn tekjum einstaklingsins að frádregnum greiðsluléttandi frádrætti [vaxtakostnaði, keyrslukostnaði,  gjöld  greidd í stéttarfélög og atvinnumissis tryggingarsjóða].  Til viðbótar má draga frá 2,5% vegna tekju minnkunar þó ekki meira  en 13,600 kr. danskar [ 297.000 kr. ísl].

Almennar vaxtabætur og almennur persónuafsláttur eru  Íslenskar brababrellur til að blekkja almenning í öllum heiminum , en ekki yfirgreinda fjármálavitringa. Bókhaldleg stöðu uppsetning á alltaf að sýna sundurliðanir á rökréttu  og sem einföldustu formi  svo megi byggja á henni  marktækar ályktanir. Gera einfalt flókið í bókhaldmálum , vita allir, sem gera það ekki að, er tilraun til að blekkja sjálfan sig og aðra.  Hinir reynslulausu og heimsku gagnrýna ekki, þar sem þeir hafa engan samanburð.

Lækka tekjur launþega með að færa launagreiðslur til þeirra að hluta með persónuafslætti eru siðlaust og mun víða ólöglegt.  Atvinnumarkaðarframlagið vegna ólögmætis var flutt frá atvinnurekendum til launþeganna í Danmörku til dæmis.

  

Hér ætti að vera fyrst verka aðila jafnra tækifæra að tryggja, að sem flestir standi undir sér frá vöggu til grafar, greiði sama hlutfall í launaskatta. Færa öll launtengd gjöld af atvinnurekendum og bæta ofan á launtekjur starfsmanna, til að geta fellt niður persónuafsláttar tilfærslur  án þess að skerð raunkaupmáttar eftirspurn launþeganna og sýna þá hærri launskattprósentu almennt.  bara til að vera eins og öll önnur ríki.  Þak á langtíma raunvexti þannig að raunvirði heildar skulda verði það sama og í ríkustu löndum á íbúa er besta leiðinn til halda árlegum meðalverðlags hækkunum raunvirðisölu  3,5 % til 5,0%  stöðugt  yfir öll 30 ár með því að viðhalda eftirspurn innanlands með innkaupum Íslenskra launskattgreiðenda, og líta á aðra sem varsjóði.

 http://da.wikipedia.org/wiki/Sundhedsbidrag
http://da.wikipedia.org/wiki/Indkomstskat

Greindari skilur minna greindari.

Íslenska Launaskattsskiptingin

 

Til  að geta borið launaskatta á Íslandi við erlendis, er best að skoða þá yfir heilt skatta ár, velja annað er skortur á greind í samanburði.  Einnig gildir Velferðaskatta og tengd gjöld, í Norður-Vestur meginlands Evrópu, að þau leggjast bara á einstaklinga , ekki lögaðila. Teljast tekjur sömu einstaklinga eða fyrirframgreiðsla, fyrir grunn þjónustu og samtryggingar í sama samfélagi. Upphaflega í Svíþjóð voru þetta 3 skatttekjustofnar : Ríkistjórnar, Sveitarfélaga og Kirkju.  Hér er stór hluti launaskatta ekki látin fylgja kaup einstaklinga launþega [Mótframlag atvinnurekenda og fleira], til að lækka  sýnda grunnlaunaskattsprósentu, en samanburðarprósenta við ofangreind ríki er að sjálfsögðu mikið hærri.

Íslenska uppgefna grunn [millistéttar] skattaprósentan er í dag : 37,34% af árstekjum   undir 2.760.001 kr.  Um 60%  ofan á samtíma útborgun. Undir millistétt eru þeir sem standa ekki undir sér alla æfi geta ekki greitt fyrir sína hlutdeild í samfélaginu. Óvirku neytendurnir.

 

Sú Sænska er 30% af árstekjum undir 6.920.000 kr. 42,86% ofan á útborgað samtíma ráðstöfunarfé.

Sænskir Ríkisborgar geta sótt um persónu afslætti  hjá skattinum, hér hinsvegar er flatur persónuafsláttur veittur atvinnurekendum til að skila í skattinn, eftir öðrum leiðum. Í samanburði eru þessar persónasláttar tilfærslur ekki til að lækka [niðurgreiða] heildarlaunaskatt lögaðila, frekar til veita þeim meira augnbliks reiðufjársvigrúm, tilraun til að blekkja útlendinga að hér séu ekki hæstu launaskattar í heimi hlutfallslega. Útlendingar eru greindari og láta alla einstaklinga borga hlutfalllega jafnt, Svíþjóð 30% af heildar grunntekjum að um 7 milljónir, og þá er líka verið tryggja langtíma betri innheimtur á þessum tekjuskattsstofnum  fleiri sem bera ábyrgð á skilum.

Skatturinn gefur upp af 40,24 % þeim hluta heilda atvinnutekna sem eru á bilinu  2.760.000 kr.- 8.452.000 kr.  Þetta jafngildir því að bætt sé 2,9% við Íslenska grunnlaunaskattinn.
Í Svíþjóð 2011 þá er tekin 20% tekjuskattur af þeim hluta heildartekna sem liggur á bilinu  6.920.000 kr. - 9.907.000 kr.  Þessi efri millistétt er þannig að skila mest 36,0% heildar launskatti: Einstaklingur með 9.907.000 kr.  milljónir skilar 30,0% af þeim en 20% til viðbótar af 2.987.000%.    Þetta eru 20% af 30,15% heildartekna. Sem skilar mest 36,03% í heildina litið.

 

Efri millistéttin í Svíþjóð,  ekki eins fjölmenn, sú sem borgar til viðbótar árangurstengdan tekjuskatt, miðað  við skil á rekstri,  síðasta uppgjörstímabil, borgar mest 36% í heildar launatekjuskatt, sú Íslenska mest 38,01% ef gert er ráð fyrir veittum persónuafslætti.            

 Þeir sem er hafa tekjur hærri en 9.907.000 borga 25 % af aukningunni til viðbótar, sérlega árangursríkir persónuleika og sjaldgjafir.   Sú/sá sem að halar inn 100.000.000 á ári, borgar 53% tekju skatti í heildina, þessi prósenta vex til að einn hirði ekki allt. Ísland gefur upp 46,24 % max.   Þannig er hagstæðast til að minnka þessa árangurstengdu heildarprósentu að leggja allar launatekjur undir sig.
Auðmenn erlendis er samt ekki að gefa upp launtekjur sínar hér á Íslandi, því þá þurfa þeir að vera á launaskrá hér.  Ísland er fráhrindandi í samanburði fyrir þá greindari erlendis, vegna heimskunnar sem ríkir hér í grunni. Reikna prósentur geta Íslenskir langskólamenntaðir sérfræðingar, hinsvegar að skilja hlutfallslegt samhengi hlutfalla, gerir engin barnfæddur Íslendingur hér í dag, er það miður, vegna þess slíkur skilningur erlendis hefur alltaf fyrir grunnkrafa fyrir alla hæfa stjórnendur efnahagsmála í stöndugum ríkjum heims.  Svíþjóð burstar Ísland í launskattamálum, samt eru önnur ríki þeim framar í sömu launagrunns uppsetningu.

http://www.rsk.is/

 http://juliusbearsson.blog.is/blog/juliusbearsson/entry/1239710/

Vextir eru óbeinir eignaskattar

Sænski  Velferðarskatturinn [Kommunalskatten]

Rifjum upp að til geta tekið 30% [þrjátíu hluta að hundrað] af  upphæð [útborgun] síðar verður fyrst að leggja á sömu upp hæði 30%/70% = 42,86%.

Þess vegna kosta allar útborganir til einstaklina vegna vinnu þeirra um 43% álagningu í velferðarskatt sem hæfir rekstraaðilar verða greiða til fá leyfi til áframhaldandi  reksturs og þjónustu í samfélaginu að mati mikils meirihluta eða um 80% minnst [þvílíkur meiri hluti er óskrifuð og sjálfgefin stjórnarskrárlög] .    Lögaðilar þar verð því að halda um 30 % eftir af kaupi allra einstaklinga.  Til að sömu einstaklingar geti staðið undir sínum þegnskyldum og greitt fyrirfram fyrir þá þjónustu og tryggingar sem samfélagið veitir þeim.   Grunnskatturinn eða samfélags eða velferðarskattur , einkennir alvöru jafnaðar samfélög er hlutfallaslegur og kemur á undan tekjuskattinum sem leggst örugglega ekki á þá 80% tekjulægstu og er hann í samhengi við afköst snillinganna sem hann greiða.
Samfélagskattur er bara fyrir einstaklinga en ekki lögpersónur.

  
Hvað fá launþegar endurgreitt  fyrir fyrirfram greidd laun til samfélagsins, það er margt, í grunni: ellityggingar, sjúkratryggingar, atvinnuleysistryggingar , vinnuslysatryggingar,... og styrki til barneigna ,...   



Einstaklingar efst í fæðukeðju Svíþjóðar borga tekjuskatt miðað  við tvö upphæðartakmörk, sem breytast árlega í takt við breytingar á nafnvirði þessara tekna [Kjaradómur á Íslandi var til að losna við ákvíði stjórnaskrár um að þingið ætti að samþykkja hækkanir og lækkanir æðstum manna ríkisins í hverjum fjárlögum].

Hér er tafla frá Wikipedia, í sænskum krónum.

	År		Nedre		Övre
	2001		252 000		390 400
	2002		273 800		414 200
	2003		284 300		430 000
	2004		291 800		441 300
	2005		298 600		450 500
	2006		306 200		461 900
	2007		316 700		476 700
	2008		328 800		495 000
	2009		367 600		526 200
	2010		372 100		532 700
	2011		383 000		548 300

Hér er enginn árangurstengdur tekjuskattur 2011 af heildar tekjum undir  383 000 kr. [sænskar], eða um  6.920.000 kr. Íslenskar sem skila um 2.076.000 kr. í samfélagið fyrirfram, og til ráðstöfunar strax: 4.844.000 kr. [mán. 403.000]. Hvað margir Svíar skyldu vera með  minna en 403.000 kr. á mánuði til ráðstöfunar.

Sá hluti heildar tekna sem liggur  á bilinu 6.920.000 kr. til 9.907.000 kr. tekur 20% skatt, mest  skilar þetta bil þá : (9.907.000 - 6.920.000) x 20% =  597.000 kr.

 
Einstaklingur með 9.907.000 árs heildartekjur greiðir til samfélagins fyrirfram  um   2.972.000 + tekjuskatt 597.000 = 36,0% heildar tekju skatt.

Sá með 100.000.000 í árstekjur greiðir 25% af (100.000.000 - 9.907.000)  = 22.523.000, eða heildarskatt : 30.000.000 + 597.000 + 22.523.000 =53.120.000 eða um 53% tekju skatt í heildina.

Þetta eru fáir sem væsir heldur ekki um, með 47.000.000 til ráðstöfunar. Hinsvegar þykir það meir jöfnuður ef fleiri borga 36% heildartekjuskatt.

Miða við hvað mikil meirihluti Svía fær fyrir sínar fyrirframgreiðslur til velferðarsamfélagsins   þá er það vel sloppið að losna við Íslensku atvinnurekenda og ríkisskattanna.

Það er hlutverk ríkisins að setja langtíma almenna keppnisbrenglandi eða ójafnað  skattalagaramma í sínum þjónustu geirum sem tryggja hækkun eða viðhald á heildar rauntekjum  allra einstaklinga til frambúðar.  Sumir atvinnurekendur eiga ekki vera ráðandi í grunn skatta málum. Skatta umhverfið laðar til sína þá sem falla inn í það.

Hér þarf að virkja grunn launskattinn  eins og í Norður-Vestur menginlands Evrópu, eykur hæfi til keppni inn á EES. Einfalda launabókhald lögaðila. Skilja á milli velferðargrunns og ofurtekju grunns, teljanlegra á annarri hendi, einstaklinga og fyrirtækja,  langtíma fjárfestinga í grunni geira og skammtíma áhættu um hlutdeildar stækkum á sama markaði.    

 

http://sv.wikipedia.org/wiki/Kommunalskatt
http://sv.wikipedia.org/wiki/Inkomstskatt_i_Sverige

Eiginfjárskuldir

<sup>Raunvirðisjafngildi

Þegar Íslendingar byrjuðu að tala um „eiginfé“ [upp 1983] í stað þessa tala um Höfuðstól-inn  virðist skilningur á jafnvægi [Balance] milli þess sem okkur er trúað fyrir „CREDITUM, og þess sem eigum „DEBITUM“ að passa upp  á hverju uppgjörstímatímabili hafa verið á algjöru undanhaldi.  Hér hafa reglur um færslur í skuldafærslu uppgjörum [efnahagsreikningum <> Balance sheet] frá 1918 alltaf verið loðnar og vísað er oft í svokallaðar íslenskar bókhaldshefðir, en hefða-hugtakið er mjög einkenndi í íslenskum réttlætingum á því fara ekki nákvæmlega eftir lagareglum sem eru til staðar.</sup>

^{Balance stendur fyrir „Vog“ með tveimur skálum í myndmáli höfuðtunga á Vesturlöndum, skuldskálarnar kallast svo CRED og DEB.  Rétt er byrja að fylla CRED skálina  fyrst  og passa svo upp á jafnmikið að raunvirði í reiðufé uppgjörs tímabili sé í DEB skulda skálinni.  Það er að Mismunur á bókuðum tölugildum í CRED og DEB sé alltaf á núll á uppgjörstímabilum eða gjalddögum skuldanna í reiðufé: í „efnahagsreikningum“ tímabilsins. Frá upphafi er í skattalegu tilliti  alltaf miða við uppgjörstímabil sé 360 dagar eða eitt ár.}  

^{Til að viðhalda jafnvægi  [CRED[tölugildi] =DEB[tölugildi]] í mörg ár er best að sanna að maður geti haldið því í eitt greiðslu ár.  Jafnvægisuppgjör eru augnabliksins og skilin í samhengi rekstrar lögaðila sem skilar tekjum ekki minni en gjöldin sem þær kosta á hverju uppgjörstímabili. Tíminn eða tími uppgjörtímabilsins  er aðalatriði til greina skuldstöðu allra uppgjörstímabila framtíðar.}    

^{Erlendis er almennt gerð sú krafa að heildar eignir [DEB] til greiðslu skulda á öllum uppgjörstímabilum sé reiknaðar á hreinum söluverðum á gjalddögum, og er þá átti tölugildum verða þegar tekið hefur verið tillit til sölukostnaðarins við breyta þeim í reiðufé á samvarandi gjalddögum, það krefst yfirleitt að færa samtíma kaupverð þeirra niður og líka reikna afföl vegna meðal verðlagshækkana [verðbólgu] og oft slits [rýrnunar vegna notkunar og veðurfars.}

^{Í USA er gullna höfuðbókunar reglan sú  að í uppgjörskulda yfirliti tímabils eru skuldir til greiðslu sundurliðar í skuldir tímabilsins og skuldir framtíðar.  Heildar eignir  á markasverði uppgjörstímabila DEB er því alltaf jafnar í bókuðu tölugildi skuldum tímabilsins til uppgjörs CRED  og skuldum framtíðar uppgjöra CRED.}

^{UK og EU setja skuldir framtíðar uppgjöra CRED sem mismun á heildar eignum og heildar skuldum tiltekin uppgjörstímabils CRED.  Þetta gerir sömu  kröfu um Að heildar hreinar eignir sé aldrei minni en skuldirnar á öllu uppgjörstímabilum. Í Ábyrgum fjármálrekstri er líka gerð krafa um  að uppgjör allra framtíðar skulda ára séu sundurliðuð og í jafnvægi við samsamsvarandi eignir.}

^{Heildar eignir rekstra eða lögaðila geta erlendis verið hærri að raunvirði en heildar eignir skráðar á hann í hans vörslu til greiða samsvarandi skuldir á uppgjörstímabilum,  þessi eignar munur er þá skuldlaus [og skuldbindinga laus]  og er því um fram tölugildið bókað CRED  og ekki að færa í efnahagsreikning uppgjörstímabilana , heldur er haldið um hann í sérstökum eignareikning í tímaröð , eignamöppu eða „portifolio“.   Þessar eignir geta borið kostnað eða gjöld sem greiðast af rekstri  þá er skattreglur sem  ákveða hvað mikið af arði má fara í að greiða þau.  Þessar eignir [veðsöfn og sjóðir] eru yfirleitt [sam]keppnisleyndarmál og líkja ekki á lausu, hinsvegar veit skattamann efnahagslögsögunar  augað alsjáandi nokkurn vegin um tölugildi þeirra, um fasteignir gildir víðast að þær verður að skrá hjá hinu opinbera til að koma þeim í umferð. Lykilbankar veita líka skatta yfirvöldum lykilupplýsingar  og staðfesta marga DEB reikninga lögaðila en bankareikningarnir eru ekki hluti af höfuðbókunarreikningum til grunvallar  jafnvægisuppgjöra lögaðila.}

^{Þar sem CRED færslur í bókhaldi lögaðila er staðfestingar hans á kröfum  viðskipta aðila getur hann ekki metið þær að eigin geðþótta. Fegra „eiginfé“ skuldir fratíðar er ólöglegt og tvírætt, of hátt merkir of mikið lánstraust  á markaði [til misvitra til að fá ódýrari lánafyrirgreiðslur], og of lítið sannar undanskot yfirleitt.}

^{Það er alls ekki óalgengt erlendis að 30 ára rekstur eigi gífurlegar rekstralegar eigin ekki til sölu [markaðsverð því 0 í augnblikinu], sem  líka utan samtíma uppgjörs tímabils og því allra framtíða uppgjörstímabila. Þessar eignir eru ekki hluti af efnahagsreikning. 
Miðað við umræður á Íslandi , við vitum ekkert um framtíðar fjármál með vissu , við höfum ekki spádómsgáfu og allskonar bull í samræmi, má leiða líkur að því  Ísland í heildina eign engar hreinar skuldlausar eða skuldbindinga lausir næstu langtíma framtíð og því ekki arð í heildina til auka raunsamanburðar tekjur Íslends í Alþjóðasamfélaginu.      Ríki sem eiga varsjóði utan efnahagreiknings geta nefnilega rekið ríkisjóð með skammtíma skattarekstrar halla og þurfa ekki að taka varsjóði á láni með 4,0% millibankavöxtum. Millibankavextir langtíma raunvaxta grunnvextir á stöndugum Vesturlöndum eftir 2000 er max að meðaltali um 0,25%.}

^{Hér á Íslandi munu vera skattabókhaldsreglur frá því níunda ártugunum sem skylda  lögaðila til uppfæra bókað tölugildi á rekstrarlegum eignum [þessum sem yfirleitt er ekki hægt að setja á markað  til sölu] um neysluvístölu Íslands: „til að gefa betri mynd af rekstri“ , og færa til hækkunar á framtíðarskuldum.  Fyrir þroskað stöndugt fyrir tæki í virkri [sam] keppni er þetta hin mesta vitfirring. Segjum ef fyrirtæki eigi hreinar rekstralega eignir utan efnahags , þá skuldlausar og skuldbindingalausar  og hækki þá framtíðar skuldir CRED um 6,0%  þá jafngildar það yfirlýsingu um framtíðar skuld, sem hlýtur þá að vera skattmann sjálfur eða samdráttur eða hagræðing í rekstri með eignarsölu.  Síðan getur rekstur gengið illa og sést það ekki á hlutfalli eiginfjár því það er fegrað á hverju ári, og þegar kemur að gjaldþroti  þá fá stofnhlutahafa og lándrottnar ekkert í sinn hlut.   Hér mætti athuga hvort svona eiginfjárfegrun þyki ekki [sam]keppnistruflandi innan EU.      Hreinar eignir fyrirtækja til skulda framtíðar  í reiðufé er ekki sama og hreinar skuldlausar eignir fyrirtækja í varasjóðum sem má grípa til síðar til minnka kreppur.    Almenningur á Íslandi verður að skilja grunn í alþjóðlegum fjármálum til  geta kosið rétt í lýðræðislegum kosningum á Íslandi.    Það er ekkert gott að eiga ekki skuldalausar eignir.} 

Efnahagareikningur er augnabliks skuldyfirlit: ekki yfirlit yfir skuldlausar „passivar“ eignir sem tilheyra sjálfstæðum hliðar hreinum eignarhaldsreikning.  

Almennir innlánsraunvextir utan Íslands tryggja heilu kerfin.

Grunnreiðufjársálaga

Grunnreiðfjársálaga kallast á ensku „inititial rate“  og er gefin vanalega upp í prósentum á áragrunvelli.  Ofan á þess grunnprósentu leggja svo alltaf samkvæmt mörg hundruð ára hefðum alltaf reiðfjárbætur vegna meðal verðlagshækkana á fjármálamarkaði sem kallast á Íslensku verðbólga. Þessar verðbólgubætur sem skuldir framtíðar eru vitanlega verðlausar fyrr en greiddar.  Í EU er hægt að reikna með þegar litið er 5 ár fram í tíman með annað hvort max. 15% verðbólgu eða max 25% fyrir hver 5 ár.   Þannig er líka augljóst að verðbólga verður ekki meiri en 90% til 150% í öllum Meðlima ríkjum EU næstu 30 ár. Heildar nafnvextir til út eða innborgunnar eru þá grunvextir plús verðbólgustigið á lánstíma.

Hér er tafla sem sýnir grunnvexti til inn eða útborgunar í þremur bönkum, við höfum sleppt verðbólguleiðréttingum sem reiknast eftir á, og skipta ekki máli fyrir meðaltals hópinn á mörkuðum.  Fyrsti banki lofar 0,25% raunvöxtum á ári, næsti lofar 1,99% raunvöxtum á ári og sá Íslenski allt að 4,5% [í raun er útlánum ætlað að skila 6,0% til 8,0%]. Raunvextir er nauðsynlegir til að bæta fölsk veð: greiðslugetu, eða bakveð ástand fasteigna. Það er ekki hægt að bæta slík með verðlausri verðbólgu framtíðar erlendis.       Því lengur sem er lánað og vextir ekki greiddir út eða inn þá hækkar fjármagnsleiga veldisvísislega í prósentum.   Segjum að  bankarnir borgi milljarð til baka eftir 30 ár þá er sá fyrsti að borgar að raunvirði 77,8 milljónir fyrir lánið, sá næsti 860 milljónir en sá Íslenski um  2 milljarða 745 milljónir.   Íslenski bankinn borgar þetta aldrei og gerir tilskipun EU alls ekki ráð fyrir meira en 77,8 milljónum á almennum innlánsreikningum. 0,25% er lagt á þroskuð heimilisveðskuldarlánasöfn miða við fasta fjölda fermetra eða rúmmetra að bakveði, söfnin 30 ár  og fermetrarnir en eldri. 1,99% max. í London síðustu 150 ár. Tengist  fyrstu útgáfu í nýbyggðu hverfi: greið til baka stofnkostnað við safnið sem svo kostar ekki eftir 30 ár nema um 3,33% af raunvirði fermetrafjöldans í viðhaldskostnað borga út á hverju ári til að tryggja innstreymi framtíðar: höfuðstóllin „principal“ er hlutfallslega mikið stærri en hugsanlegt rauneignartap : þetta kallast langtíma IRR  [internal rate of return] veðskuldarstarfsemi, fjár-festa en festa sem minnst reiðufé á hverju ári framtíðar.  

	Innlánstími		Árs grunnvextir: 0,25%		Árs grunnvextir: 1,99%		Árs grunnvextir: 4,5%
	í árum		Grunnvextir  til útborgunar		Grunnvextir  til útborgunar		Grunnvextir  til útborgunar
	1		0,25%		1,99%		4,50%
	2		0,50%		4,02%		9,20%
	3		0,75%		6,09%		14,12%
	4		1,00%		8,20%		19,25%
	5		1,26%		10,35%		24,62%
	6		1,51%		12,55%		30,23%
	7		1,76%		14,79%		36,09%
	8		2,02%		17,07%		42,21%
	9		2,27%		19,40%		48,61%
	10		2,53%		21,78%		55,30%
	11		2,78%		24,20%		62,29%
	12		3,04%		26,68%		69,59%
	13		3,30%		29,20%		77,22%
	14		3,56%		31,77%		85,19%
	15		3,82%		34,39%		93,53%
	16		4,08%		37,06%		102,24%
	17		4,34%		39,79%		111,34%
	18		4,60%		42,57%		120,85%
	19		4,86%		45,41%		130,79%
	20		5,12%		48,30%		141,17%
	21		5,38%		51,25%		152,02%
	22		5,65%		54,26%		163,37%
	23		5,91%		57,33%		175,22%
	24		6,18%		60,47%		187,60%
	25		6,44%		63,66%		200,54%
	26		6,71%		66,92%		214,07%
	27		6,97%		70,24%		228,20%
	28		7,24%		73,63%		242,97%
	29		7,51%		77,08%		258,40%
	30		7,78%		80,60%		274,53%

Ef sami fjöldi Íslendinga leggja inn 100 milljarða á ári af kaupi sínu næstu 100 ár þá gerist það örgglega ekki að raunvextir á hverju ári eftir 30 ár verði 274,53 milljarðar til útborgununar, nema þá verði 2,7456 sinnu fleiri að leggja inn sömu upphæð. Almennt  loforð fyrir 1.000.000 í búa kostar íbúm fjölgi upp í 2.745.3000 íbúa, og sala á efnislegu raunvirði aukist að sama skapi. 3 sinnum fleiri virkjanir og 3 sinnum meiri afli úr sjó  í það minnsta. Tala Íslenskra þegna hefur ekki þrefaldast frá 1983 , Íslendingar voru fleiri en 120.000 þúsund ári fyrir Íslenska verðtyggingu langtíma raunvaxtakröfu og þeir voru með hærri meðalgreind þá.   Best er að verðtyggja með því að lána raunvaxtalaust  [vextir fylgi meðalverðhækkunum að jafnað] til einstaklinga sem hala raunvirði sinna skráðu eigna við á eigin kostnað. T.d. er er hægt að láta fasteignaskatta vera innfalda í 30 ára veðskuldum , banki óskráður eignandi, að forminu til, skilar þeim. Í USA er vextir af íbúðaveðskuldum of með fasteigna skattaprósentu innifalinni. Bankar verða að hafa IRR varasjóði sem vaxa ekki að rúmmáli [flatarmáli] bakaveða  til að heilu kerfin hrynji ekki . EU gerir ekki ráð fyrir að ríkjum sé stjórnað af fávitum. Hvað er hægt að lofa í almenna langtíma raunvexti af almennu sparisjóðbókum , varla meira 0,25% erlendis.  Ísland átti ekki greiða hávaxtareikninga út strax. hvorki innlands né utan. Reikningar sem tengjast nýbyggingum erlendis í EU teljast áhættu hávaxta og þeir hafa ekki forgang heldur fara í skilanefndir.